94 UK en Bjalistoko parto 2

Mirinda kongreso en la naskiĝurbo de Zamenhof
La 94a Universala Kongreso de Esperanto en Bjalistoko klare superis la averaĝan UK-on, aŭ eĉ pli, aŭdeblis opinioj ke ĝi estis mirinda. Vi povas nur bedaŭri, se vi ne partoprenis, kaj la nombro de aliĝintoj ne estis aparte impona, nur 1860.
La kondiĉoj por la sukceso ja estis klaraj: la urbestro Tadeusz Truskolaski subtenis la organizadon de la kongreso kaj mem partoprenis kaj la inaŭguron kaj fermon. La vicurbestro Aleksander Sosna estis prezidanto de la LKK. Esperantaj flagetoj svingis en la urbo apud flagetoj polaj kaj regionaj. La urbo komprenis, ke eventuale Esperanto estas ĝuste tio, kion Bjalistoko povas oferti al la mondo, kaj ĝi ekuzis tiun eblecon. Bone aranĝita profesia Zamenhof-centro, muzeo pri Zamenhof, estis malfermita ĵus antaŭ la kongreso, kaj turismaj informiloj diversloke informis pri Esperanto-rilataj vidindaĵoj pole, Esperante kaj angle. Kaj ne nur pri Esperantaj, sed ankaŭ pri aliaj objektoj, kiuj rilatas al la plurkultura karaktero de la urbo.
La nacia kultura programo estis aparte riĉa. Parte tio sekvis el kombino al la kongresa programo de pluraj programeroj de la Podlaĥia Oktavo de Kulturoj, kiu okazis samtempe en la urbo. La kutima unulinia lokindiko “aliloke”, do ekster la kongresejo, prenis dum pluraj kongresaj tagoj eĉ tri liniojn en la taga programo. Teatraĵoj Esperantaj okazis ankaŭ en urbaj teatroj, kio kaŭzis plendon en la komitata kunsido, sed aliflanke la praktiko estis ankaŭ defendinda, ĉar ĝi donis al Esperanta teatro verajn kondiĉojn por prezenti. Inter la plej brilaj koncertoj estis loka Chanajki Klezmer Band. Ankaŭ Esperanta kultura programo estis ne malpli riĉa, kaj parto el ĝi estis ankaŭ malferma por ekstera publiko.
Profesiiĝo de la kultura pr